Pandemie Blues




Het is leeg in Amsterdam en ik vind het geweldig deel 1


Nog nooit in mijn leven had ik kunnen bedenken dat de drukte van de stad zo zou veranderen. Het stoere, uitdagende en de vaak irritante stroom van mensen die dagelijks door de straten banjeren. De snelheid en de traagheid van denken wordt ineens wat moeten we nu doen. Dood en verderf heerst er want er is een virus bezig langzaam ons klein te krijgen van wat wij allemaal gewend zijn. Wat een geluk dat er televisie en internet bestaat en de verslaving aan de sociale media neemt engere vormen dan verwacht. Leugens en geschreeuw van populisten vullen de kamer en de mobile telefoons van iedereen wie er maar gevoelig voor is. de stad komt stil te liggen en winkels en alle vertier is in 1 klap weg. Er gaan mensen dood aan iets wat niemand nog begrijpt wat het nou echt is en een andere groep mensen komt is actie. Ontkennen en onwerkelijke gedachten komen boven en er wordt gezocht naar een middel. Geloof en hoop worden overhoop gehaald met de dracht welke er ontstaat voor het dagelijkse feest gevoel. Een uur na de aankondiging dat alles ging sluiten waren de eerste berichten van ik wordt beperkt en ik wordt gediscrimineerd een fijt. Jongeren en studenten die willen feesten en zijn depressief omdat ze hun geiligheid en domme gezwets niet kunnen voortzetten. scholen dicht en zoom is er om je toch met elkaar te laten te kunnen laten kletsen. je mag naar buiten dat is wel weer een voordeel ik zelf heb mijn stad ontdekt en werd helemaal blij om de Dam en Damrak eens leeg te zien. maar dat virus lag op de loer en het werd er niet beter op. De eerste verhalen van mensen die familie of vrienden verloren was de start voor nog meer ellende. Thuis was het leven fijn en rustig maar om ons heen waren de buren onrustig. Luide muziek, geschreeuw, blaffende hond en verveling namen bij sommige de overhand. Stiekem een feestje en stiekem toch een Air B&B gevuld met Italianen. Het nieuws was niet vrolijk en de politieke gesteggel was heel vaak niet te begrijpen. Extreem rechts krijgt voeten aan de grond en de gekte en vergelijkingen zijn beschamend. ook weer de leugen regeert in dit verhaal. de rijken worden voor geschoven en de horeca en cultuur krijgt klappen. Meanwhile verhoogt onze grootste kruidenier zijn prijzen met soms meer dan een euro op dagelijkse behoeften. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Feestdagen en andere ellende

Pandemie Blues deel 3 the end